Przejdź do treści
Baza wiedzy · Konflikty w pigułce

„Oś oporu”: sojusznicy Iranu od Libanu po Jemen

Czym jest „oś oporu”: Hezbollah, Huti, milicje w Iraku i Hamas. Jak Iran je wspiera, jak działają i co zmieniły wojny po 7 października 2023 roku.

Aktualizacja:

W skrócie

  • „Oś oporu” to sieć ugrupowań zbrojnych i państw wspieranych przez Iran.
  • Należą do niej m.in. Hezbollah w Libanie, Huti w Jemenie i szyickie milicje w Iraku.
  • Iran dostarcza im broń, pieniądze i szkolenie przez Korpus Strażników Rewolucji.
  • Wojny po 7 października 2023 roku i upadek Asada w Syrii mocno ją osłabiły.

Kto do niej należy

Nazwy „oś oporu” używają Iran i jego sojusznicy, w opozycji do Izraela i USA. Najsilniejszym członkiem był libański Hezbollah. Do sieci należą też jemeńscy Huti, szyickie milicje w Iraku, a w części Hamas i Islamski Dżihad w Strefie Gazy.

Za koordynację odpowiada Siła Al-Kuds, część Korpusu Strażników Rewolucji Islamskiej (IRGC). Iran przekazuje sojusznikom broń, w tym drony i pociski, pieniądze i szkolenie. Ugrupowania mają jednak własne interesy i nie zawsze wykonują polecenia Teheranu.

Dlaczego Iran jej potrzebuje

Sieć pozwala Iranowi naciskać na Izrael, USA i państwa Zatoki bez otwartej wojny. Ataki prowadzą sojusznicy, a Iran może zaprzeczać bezpośredniemu udziałowi. Przez lata Syria Baszszara al-Asada była lądowym korytarzem do przerzutu broni dla Hezbollahu.

Po 7 października 2023 roku

Po ataku Hamasu na Izrael członkowie sieci otworzyli kolejne fronty: Hezbollah ostrzeliwał północny Izrael, Huti atakowali statki na Morzu Czerwonym, a milicje w Iraku i Syrii bazy USA.

W 2024 roku Izrael zadał Hezbollahowi ciężkie straty i zabił jego przywódcę Hasana Nasrallaha. W grudniu 2024 roku upadł reżim Asada w Syrii, co odcięło lądowy szlak z Iranu do Libanu. Jak sieć działa obecnie, opisujemy w newsach.

Udostępnij na X

Czytaj też

Wszystkie hasła